Wpis do rejestru obejmuje budynek dworca kolejowego, dom mieszkalny dla pracowników kolei oraz wieżę ciśnień. Jak informuje WUOZ w Lublinie, główny trzon zespołu powstał w latach 90. XIX wieku, jako kluczowy element linii kolejowej nr 30 Lublin-Łuków. Linia ta, początkowo przeznaczona do szybkiego przemieszczania wojsk, z czasem zaczęła służyć również transportowi pasażerskiemu”.
W skład zespołu wchodzą: budynek dworca kolejowego (z 1897 r.), budynek mieszkalny dla pracowników kolei (z 1898 r.), wieża ciśnień (z 1898 r.). Dodatkowo zespół uzupełniają powstałe w okresie międzywojennym budynek magazynowy i kapliczka. Całość dopełnia starannie skomponowana zieleń o charakterze parkowym, gazon oraz wybrukowany podjazd.
Wojewódzki konserwator zabytków wskazuje, że szczególnie interesującym elementem jest zieleń komponowana, która powstała pod koniec XIX wieku. Początkowo miała ona maskować strategiczny obiekt, jakim był dworzec kolejowy, z czasem jednak jej rola przekształciła się w reprezentacyjną.
Fot. WUOZ w Lublinie
Zdaniem WUOZ w Lublinie, mimo częściowych przekształceń, które miały miejsce na przestrzeni XX wieku, budynki zachowały swój autentyczny charakter i wartości zabytkowe. Główna ich część przetrwała do dziś w czytelnym układzie kompozycyjnym i przestrzennym. Skala, bryła, forma, wyraz architektoniczny oraz artykulacja elewacji budynków, w tym wieży ciśnień, są bliskie pierwotnemu stanowi.
„Wartości historyczne i naukowe tego zespołu wynikają ze związków z historią rozwoju Parczewa oraz rozwoju linii kolejowych we wschodniej Polsce. Zespół dworca kolejowego w Parczewie stanowi więc świadectwo epoki minionej, którego zachowanie i ochrona prawna jest konieczna, wobec posiadanych walorów dokumentacyjnych i architektonicznych” – wskazuje urząd konserwatorski w Lublinie.
CZYTAJ TEŻ:
Napisz komentarz
Komentarze