Szkoła im. Amelii hr. Łubieńskiej w Kolanie organizuje mieszkańcom Kolana w gminie Jabłoń wyjątkowe obchody 163. rocznicy bitwy pod Kolanem i Holendernią. Uroczystość dbędzie się 20 listopada.
Obchody rozpoczną się o godzinie 11:00 Mszą świętą. Następnie, o godzinie 11:40, uczestnicy wyruszą w przemarszu na cmentarz parafialny, gdzie o 11:45 odbędzie się złożenie wieńców i zapalenie zniczy pod pomnikiem powstańców biorących udział w bitwie pod Kolanem i Holendernią. O godzinie 12:15 uroczystości przeniosą się do Pałacu Łubieńskich, w którym zaplanowano część artystyczną w wykonaniu uczniów ze Szkoły Podstawowej im. Amelii hr. Łubieńskiej oraz wspólne śpiewanie pieśni patriotycznych.
Wydarzenie jest organizowane przy współudziale Gminnego Ośrodka Kultury w Jabłoniu, Gminnej Biblioteki Publicznej w Jabłoniu, Pałacu Łubieńskich w Kolanie oraz Fundacji BGK.

Największa bitwa powstania styczniowego 1863 r.na ziemi parczewskiej
16 listopada oddziały pułkownika Karola Krysińskiego i piechota litewska majora Bogusława Ejtminowicza, liczące razem 400 strzelców, 200 kosynierów i 100 jazdy po pokonaniu Rosjan pod Rossoszem skierowały się w stronę miejscowości Kolano.
18 listopada 1863 r. o godz. 8 rano połączyły się z oddziałem jazdy podpułkownika Walerego Wróblewskiego przybyłego z Opola. Krysiński pozostawił jazdę pod Kolanem, sam zaś z pozostałą częścią wojska przemieścił się w stronę Pachola. W południe oddział Wróblewskiego został zaatakowany w Kolanie przez 4 roty piechoty, szwadron ułanów, sotnię Kozaków i 2 armaty. Wróblewski cofając się zgodnie z planem wprowadził nieprzyjaciół na piechotę Krysińskiego. Kiedy Rosjanie podeszli pod las, Krysiński posłał 2 kompanie strzelców kapitana Leszczyńskiego, które ruszyły w stronę nieprzyjaciela i mocno go ostrzelały. Odwrót Moskali był bardzo haniebny, gdyż uciekając zostawiali rannych, zabitych i karabiny. Podczas tego starcia Rosjanie stracili około 160 żołnierzy. Krysiński wraz ze zmęczoną piechotą ruszył przez Pachole do Horostyty, podczas gdy jazda Wróblewskiego zasłaniała odwrót i ścierała się aż do Kodeńca, z wciąż świeżymi siłami nieprzyjaciół.
Straty Polaków wynosiły 16 zabitych i ok. 40 rannych, których ze sobą zabrano. W otwartej walce z wielkim męstwem bili się zarówno zwykli żołnierze, jak i oficerowie. W walce odznaczyli się również kapitan Julian Ejtminowicz oraz oficerowie Pirroferi i Osser.

Napisz komentarz
Komentarze