Szkoła Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej nosi imię Kazimierza Górskiego

O nadaniu Szkole Trenerów PZPN imienia Kazimierza Górskiego cytowany na stronie piłkarskiego związku prezes PZPN Zbigniew Boniek mówił tak: – Chcemy w ten sposób upamiętnić „Trenera Tysiąclecia”. Mamy również kilka innych pomysłów, zgodnych z duchem i charakterem Pana Kazimierza, którymi będziemy chcieli uczcić pamięć najwybitniejszego polskiego trenera w historii.

Oficjalnego odsłonięcia pamiątkowej tablicy w Szkole Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej dokonano w obecności m. in. przedstawicieli władz PZPN i byłych piłkarzy, którzy grali pod wodzą Kazimierza Górskiego, wspaniałego trenera, który poprowadził polską reprezentację m. in. do triumfu w igrzyskach olimpijskich w 1972 roku i do trzeciego miejsca w mistrzostwach świata w 1974 roku. Uroczystego przecięcia wstęgi dokonali wiceprezes PZPN Marek Koźmiński i Lesław Ćmikiewicz, mistrz i wicemistrz olimpijski oraz medalista mistrzostw świata. – Kazimierz Górski to ikona polskiego futbolu, polskiego sportu i zawodu trenera. Nakreślił drogę, którą każdy szkoleniowiec powinien podążać. W roli selekcjonera osiągnął największe sukcesy w historii naszej piłki nożnej. Inny patron Szkoły Trenerów PZPN nie wchodził w grę. Dla kursantów to duża motywacja do tego, by ciężko pracować i spróbować zbliżyć się do sukcesów Kazimierza Górskiego. Życzymy sobie wszyscy, byśmy doczekali się jego następcy – mówił Marek Koźmiński, wiceprezes PZPN i były reprezentant Polski.

Lesław Ćmikiewicz pod wodzą Kazimierza Górskiego zdobył z reprezentacją Polski dwa medale igrzysk olimpijskich oraz trzecie miejsce na mistrzostwach świata. – Zasłużył sobie na to, byśmy oddawali mu szacunek. Był bardzo skromnym, a zarazem wielkim człowiekiem – mówił o Kazimierzu Górskim Lesław Ćmikiewicz. - Wychował wielu świetnych piłkarzy, pozostając dla nich autorytetem. Był specyficznym trenerem, zawsze szukał do zespołu ludzi wesołych. Zarażał nas swoim optymizmem, radością z przebywania na boisku. Chciało się grać nie tylko dla reprezentacji, ale także dla niego.

- Trudno wymarzyć sobie inną osobę, której imię mogłaby nosić nasza szkoła. Bezwzględnie na to zasłużył – podkreślał z kolei Stefan Majewski, kolejny znakomity były reprezentant Polski, który trenował pod okiem trenera Górskiego w Legii Warszawa. - Wszyscy podkreślają, jak wspaniałym był trenerem, ale trzeba też pamiętać o tym, jakim był człowiekiem. Traktował zespół jak własną rodzinę. Pamiętam, gdy wróciłem do treningów po powrocie z mistrzostw świata w Hiszpanii. Na jeden z nich przyszła moja żona. Powiedziała do trenera: proszę spojrzeć, jak dzieci lgną do Stefana, jak bardzo były stęsknione. Od razu dał mi tydzień wolnego, abym mógł odpocząć z rodziną.

W uroczystym odsłonięciu pamiątkowej tablicy w Szkole Trenerów PZPN wzięli udział także m. in. Andrzej Person, przewodniczący Rady Fundacji Piłkarstwa Polskiego, przedstawiciele Szkoły Trenerów PZPN i AWF Biała Podlaska, prezes Lubelskiego ZPN Zbigniew Bartnik oraz trenerzy odbywający obecnie kurs UEFA Pro.

Kazimierz Górski zmarł 23 maja 2006 po długiej chorobie w wieku 85 lat. 2 czerwca 2006 spoczął w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Na tablicy pamiątkowej w Szkole Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej czytamy: „Kazimierz Górski (1921-2006). Urodzony 2 marca 1921 roku we Lwowie. Piłkarz, trener, działacz. Zawodnik lwowskiego RKS, od 1945 roku warszawskiej Legii, reprezentant Polski (1 mecz z Danią w 1948 roku). Selekcjoner reprezentacji Polski w latach 1971-1976. Zdobył z nią złoty medal (1972) i srebrny (1976) medal olimpijski oraz zajął trzecie miejsce w mistrzostwach świata (1974). W latach 1991-1995 był prezesem PZPN. W 2000 roku w plebiscycie czytelników „Piłki Nożnej” został wybrany najlepszym polskim trenerem piłkarskim XX wieku. W 2001 roku otrzymał złoty medal zasługi FIFA. Zmarł 23 maja 2006 roku w Warszawie. Pośmiertnie otrzymał Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski oraz Rubinowy Order Zasługi UEFA”.