Co włożyć do kominka

Wielu Polaków przeprowadza się z bloków do własnych domów, wyposażonych w kominki. Dla wielu z nich to pierwsza w życiu sytuacja, gdy trzeba rozpalić ogień i dbać o to, by płonął, dając przyjemne ciepło i światło. W tradycyjnym kominku spala się drewno – ale gdzie je zdobyć i jakie wybrać? Czy to ekologiczne?

Spalanie drewna a ekologia
Drewno jako materiał opałowy ma wiele zalet. Zatroskanym o ekologię przeciwnikom jego spalania można śmiało odpowiedzieć, że nie mają powodów do obaw: drewno jest w pewnym sensie paliwem odnawialnym, ponieważ ubytki drzewostanu uzupełnia się poprzez nowe nasadzenia, w tym także gatunkami drzew, które rosną stosunkowo szybko. Kontrola ilości drzewostanu w Polsce jest zadaniem Lasów Państwowych.

Zarówno obróbka drewna w celu przeznaczenia go na opał, jak i samo spalanie nie szkodzi środowisku naturalnemu, jeśli uwzględnić, że emitowany do atmosfery dwutlenek węgla jest przez rosnące drzewa zamieniany z powrotem w tlen. W spalanym drewnie znajduje się znacznie mniej siarki niż w węglu, a popiół drzewny jest cennym nawozem, zawierającym składniki mineralne oraz mikroelementy.

Skąd brać drewno do kominka
Dwie podstawowe metody to zakup bezpośrednio w leśnictwie, nadleśnictwie lub u właściciela prywatnego lasu albo w składzie opałowym – np. www.elgrom.pl/oferta/sklad-opalu-elblag. Do wyboru jest drewno w różnej postaci. Mogą to być długie lub krótkie kłody, gotowe drewno łupane albo tzw. gałęziówka.

Szczęśliwy posiadacz kominka chce, by ogień płonął równomiernie, a ilość powstającego dymu i sadzy była niewielka. Wybiera zatem opał z drzew liściastych, zawierający niewiele żywicy. Dąb, grab i buk to najpopularniejsze drewno kominkowe, dające dużo ciepła. Jest to jednak drewno twarde, toteż miłośnicy rąbania drew na opał muszą się liczyć z większym wysiłkiem podczas przygotowywania zawartości kominka. O wiele łatwiej pójdzie np. z topolą i lipą.

Najlepsze jest drewno suche
Wilgotność jest czynnikiem determinującym wartość opałową drewna. Najlepiej spisuje się opał drewniany suchy, a więc o wilgotności nieprzekraczającej 20%. Aby ją uzyskać, drewno musi być długo składowane w suchym i przewiewnym miejscu. Może to trwać nawet dwa – trzy lata. Drewno świeże zawiera znacznie więcej wody, przez co gorzej się pali i daje mniej ciepła. Jest za to znacznie tańsze od suchego. Dobrym pomysłem może więc być zakup świeżego drewna i składowanie go we własnej drewutni, jeśli jest taka możliwość. Jeśli jednak kominek pełni tylko funkcję dekoracyjną, nie stanowi podstawowego źródła ciepła w salonie, to do okazjonalnego rozpalania ognia w jesienne i zimowe wieczory wystarczy przecież niewielka ilość kalorycznego, suchego, porąbanego już opału, który nabywać można w składach. Wyższy koszt nie będzie problemem przy niewielkiej ilości.

Drewno do kominka powinno mieć postać niewielkich kawałków o długości nieprzekraczającej 30 cm. Uwaga na korę: im więcej ma jej drewno, tym niższa jest jego wartość opałowa. Dużo kory ma np. drewno dębowe. Komu zależy na miłym zapachu, ten skusi się być może na drewno z drzew owocowych.