Uczniowie z Małaszewicz odrestaurowali parowóz z 1944 roku! [GALERIA ZDJĘĆ]

81-letni parowóz, który opuścił niemiecką fabrykę Maschinenbau und Bahnbedarf AG w 1944 roku, przez dziesięciolecia przemierzał polskie szlaki, by w 1987 roku trafić przed Dom Kolejarza w Małaszewiczach. Przez lata był niemym świadkiem historii, aż w 2017 roku został przetransportowany na teren lokomotywowni. Decyzja o jego renowacji zapadła na początku 2024 roku i wtedy do działania wkroczyli uczniowie Reymonta.

– Dla naszych uczniów to nie tylko praktyka zawodowa, ale także niezwykła lekcja historii, inżynierii i współodpowiedzialności za dziedzictwo regionu – podkreśla Robert Wieczorek, dyrektor Zespołu Szkół im. Wł. St. Reymonta w Małaszewiczach.

Pierwsze prace rozpoczęła klasa II DF – od oczyszczania powierzchni parowozu z farby i rdzy. Następnie, już w hali lokomotywowni, rozpoczęto odbudowę brakujących elementów konstrukcyjnych. W kwietniu 2025 roku dołączyli uczniowie klasy III FI, którzy podczas praktyk zawodowych zajęli się m.in. spawaniem, dorabianiem blach z recyklingowanych beczek, montażem łat i nitowaniem - zużyli niemal 4 kilogramy nitów!

– To niesamowite widzieć, z jaką determinacją młodzi ludzie podejmują się tak złożonych prac technicznych. Dla wielu z nich była to pierwsza okazja, by w tak praktyczny sposób zastosować zdobytą wiedzę – mówi dyrektor Wieczorek.

Zwieńczeniem renowacji była praca klasy IV DF, która w maju tego roku przeprowadziła najbardziej efektowny etap - piaskowanie, mycie i malowanie parowozu. Ostateczny rezultat można już oglądać przed halą lokomotywowni - parowóz Ty2-1055 oficjalnie zaprezentowano 6 czerwca,  podczas uroczystości z udziałem dyrekcji szkoły, pracowników PKP CARGO oraz samych uczniów.

– Ty2-1055 nie jest już tylko reliktem przeszłości - stał się symbolem aktywnej nauki i budowania lokalnej tożsamości. Jesteśmy dumni, że nasi uczniowie mieli w tym tak wielki udział – zaznacza Robert Wieczorek.

Renowacja nie byłaby możliwa bez wsparcia miłośników kolei, zaangażowania instruktorów i pracowników warsztatu, którzy chętnie dzielili się wiedzą z młodszym pokoleniem. Nad całością projektu czuwał naczelnik Lokomotywowni, który jednocześnie pełnił funkcję opiekuna praktykantów.