Z mężem tyranem młodziutka, bo zaledwie trzynastoletnia (w chwili zawierania ślubu) Sapieżanka, wytrzymała tylko dwa lata, wojewodzianka pomorska zaś aż pięć, chociaż – przynajmniej na początku – jej małżeństwo z Radziwiłłem wydawało się nawet dobrze rokować na przyszłość. Stało się jednak inaczej, gdyż i ona – podobnie jak jej poprzedniczka – uciekła od męża i – co w ówczesnych czasach było swoistym ewenementem – dość szybko, bo w niespełna rok od złożenia pozwu uzyskała orzeczenie o unieważnieniu małżeństwa z Radziwiłłem. Od 1751 r. książę Hieronim Florian ponownie był wolny i mógł myśleć o zawarciu trzeciego związku małżeńskiego.
Zważywszy na dość "gładką" aparycję, nazwisko, a zwłaszcza olbrzymią fortunę, mógł z pewnością wybierać przyszłą żonę spośród licznego grona kandydatek, których rodzice lub opiekunowie prawni z zadowoleniem i entuzjazmem przyjęliby go do rodziny. Jego wybór padł na Anielę Miączyńską, pannę młodszą od niego o szesnaście lat (ur. 1731 r.). Ród Miączyńskich herbu Suchekomnaty wywodzi się z Miączyna na Mazowszu (obecnie Miączyn Duży i Mały w woj. mazowieckim). Rangę i znaczenie familia zawdzięczała Atanazemu Miączyńskiemu, wojewodzie wołyńskiemu, towarzyszowi walk i przyjacielowi hetmana Jana Sobieskiego (przyszłego króla Jana III). Za sprawą Atanazego ród mocno posadowił się na Wołyniu. Jednym z synów Atanazego był Piotr Michał Miączyński (1695-1776), kasztelan chełmski, a następnie wojewoda czernihowski. Piotr Michał był właścicielem rozległych dóbr na Wołyniu i w Lubelskiem. Był też założycielem wołyńskiej linii rodu, której główną siedzibą stało się miasteczko Maciejów. Pierwszą żoną Piotra Michała byłą Antonina Beydo-Rzewuska (1709-1780), która urodziła mu pięcioro dzieci: synów Adama i Józefa oraz trzy córki – Anielę, Petronelę i Annę Konstancję. Nader skąpe materiały źródłowe powodują, iż o Anieli Miączyńskiej zachowało się bardzo mało informacji. Nie wiemy nawet, po czyjej stronie leżała inicjatywa skojarzenia jej małżeństwa z Hieronimem Florianem. Na swoje trzecie już małżeństwo książę Radziwiłł zdecydował się po upływie trzech lat od orzeczenia o unieważnieniu jego drugiego małżeństwa.
Zachowane nieliczne dokumenty odnoszące się do małżeństwa Hieronima Floriana z Anielą z Miączyńskich świadczą, iż obie strony we wzajemnych zapisach dotyczących posagu, wiana z przywiankiem i dożywocia mieściły się bez reszty w ówczesnych standardach prawnych i zwyczajowo-obyczajowych. Ślub został zawarty wkrótce po podpisaniu intercyzy – 1 stycznia 1755 r. w Krasiczynie, zaś wesele odbyło się w kilka dni później w Zamościu.
Napisz komentarz
Komentarze