Wspomnienie: Wybitny teolog został pochowany w Kodniu

Ojciec prof. dr hab. Wacław Hryniewicz OMI na świat przyszedł w 1936 r. w Łomazach. Należał do zakonu misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej. W latach 1979 – 1984 był konsultorem sekretariatu ds. Jedności Chrześcijańskiej w Watykanie, a w latach 1980 – 2005 konsultorem Międzynarodowej Komisji Mieszanej do Dialogu Teologicznego między Kościołem rzymskokatolickim i Kościołem prawosławnym. Jednocześnie w tym okresie był członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. ekumenizmu. Do 2005 r. pełnił funkcję dyrektora Instytutu Ekumenicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II w Lublinie. Był także jego współtwórcą.

Za jego działalność przyznano mu liczne nagrody: im. księcia Konstantego Ostrogskiego (Białystok-Supraśl 1994), im. św. Brata Alberta (Warszawa 1994), im. Jana Długosza (Kraków 2004), im. Ks. Józefa Tischnera (Kraków 2005), a także odznaczenia: medal im. Anny Kamieńskiej (Gdańsk 1994), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Warszawa 2004). - Z okazji 100. rocznicy istnienia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie, Rada Wydziału Teologii uhonorowała zasłużonych pracowników uczelni pamiątkowymi medalami. Wśród nagrodzonych znalazł się wieloletni pracownik naukowy KUL-u – o. prof. dr hab. Wacław Hryniewicz OMI. W liście skierowanym do prowincjała, dziekan Wydziału Teologii – ks. prof. KUL dr hab. Sławomir Nowosad podkreślił, że uniwersytet nadaje o. Hryniewiczowi to okolicznościowe odznaczenie “w dowód uznania dla wieloletniej pracy naukowo-dydaktycznej na Wydziale Teologii KUL” – przypominają oblaci na swojej stronie internetowej.

Jarosław Kędzia rzecznik sanktuarium w Kodniu miał okazję poznać o. prof. Wacława Hryniewicza i przeprowadzić z nim wiele rozmów, w tym dotyczących ekumenizmu i teologii prawosławnej. – Opiekowałem się o. prof. Wacławem Hryniewiczem przez ostatnie dwa lata jego pobytu w Lublinie. Był to człowiek niesamowitej wiary i kultury, a także prawdziwej klasy naukowiec. Do każdego człowieka podchodził z szacunkiem, każdego też starał się wysłuchać. Rozmawialiśmy codziennie, nawet kiedy był schorowany prosił mnie o wyszukiwanie informacji dotyczących m. in. ekumenizmu, a także tego co się wydarzyło w Kościele, także w tym prawosławnym i protestanckim. Był zawsze żywo zainteresowany drogą do jedności chrześcijan. To było jego życie – zaznacza o. Jarosława Kędzia. Dodaje, że o. Wacław pochodził z Łomaz, więc jego skupienie się na dialogu pomiędzy prawosławiem i katolicyzmem mogło wynikać z współistnienia na południowym Podlasiu tych dwóch wyznań. - Wyraził też pragnienie by zostać pochowanym w Kodniu, gdyż tutaj jako dziecko pielgrzymował do Matki Bożej – wyjaśnia o. Jarosław Kędzia.