Podlaskie miejsca kultu: Zbiórka na Jana wciąż trwa

Kościół pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty został wzniesiony w 1740 r.

– Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 r., parafia została włączona do eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1925 roku świątynia została przekazana parafii neounickiej. W świątyni wizytę złożył, 30 czerwca 1925 r. biskup siedlecki Henryk Przeździecki, jeden z głównych organizatorów neounii. Miejscowa ludność, która spotkała się z hierarchą, niechętnie odniosła się do projektu przybycia do Starego Bubla kapłana neounickiego i stwierdziła, że pragnie nadal wyznawać prawosławie – przekazuje proboszcz ks. Marcin Chudzik. – Z ksiąg parafialnych wynika, że w końcu lat dwudziestych XX wieku do parafii należało siedemdziesiąt osób. W połowie następnej dekady liczba ta spadła do czterdziestu osób. W dwudziestoleciu międzywojennym prawosławni ze Starego Bubla kilkakrotnie usuwali neounitów ze świątyni. W 1938 r. prawosławni ponownie przejęli świątynię w Starym Bublu i użytkowali ją do 1944 r. Wówczas parafię neounicką restytuowano, lecz istniała ona tylko przez dwa lata. W 1946 r. świątynię przekształcono w kościół rzymskokatolicki, filię parafii w Gnojnie – streszcza historię kościoła.

Remonty trwają nie od dziś

Jan Maraśkiewicz były kierownik delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Białej Podlaskiej, przekazuje, że cerkiew unicka pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w 1749 r. została uposażona przez Antoninę Kobielską.

– Według inwentarzy z 1815 r. cerkiew miała kruchtę i prezbiterium pod jednym dachem, na kruchcie oparta była dzwonnica. W 1818 r. kościół był w złym stanie, gdyż ściany i dach wymagały naprawy. W 1840 r. świątynię poddano gruntownemu remontowi. Powtórnie kościół remontowano w 1864 r., pod nadzorem Jana Murawskiego. Wtedy też zbudowano obok wolnostojącą dzwonnicę. Na przełomie XIX i XX wieku położono nowy dach z kopułą na środku. Z kolei w połowie lat osiemdziesiątych XX wieku przeprowadzono kapitalny remont, przebudowano też prezbiterium – mówi Jan Maraśkiewicz.

(...)

Cały artykuł przeczytacie w papierowym i elektronicznym wydaniu Słowa Podlasia z 21 grudnia