Koty munchkin - charakterystyka

Krótkonożne koty Munchkin

Niewątpliwie każdy koci przyjaciel zasługuje na podziw dla swojej niezwykłej zwinności i przynależnej mu natury swobodnego wędrowca. Najpopularniejsze rasy kotów to przede wszystkim te, gdzie zwierzę poszczycić może się lśniącym, długim futrem, wyjątkowo godną sylwetką, czy charakterystycznym ubarwieniem. W przypadku rasy Munchkin tym, co decyduje o wyjątkowości zwierzęcia, są jego niezwykle krótkie nóżki.

Przeczytaj: https://zwierzaki.pl/kot-munchkin

Wyjątkowy błąd natury i koty Munchkin

Za niezwykle urokliwą postacią kota rasy Munchkin stoi choroba dziedziczna, zwana chondrodysplazją, polegająca na występowaniu zaburzeń wzrostu chrząstek nasadowych. W wyniku jej działania następuje zatrzymanie procesu wzrostu kości. W ten sposób, dzięki naturalnemu zbiegowi okoliczności, na terenie Stanów Zjednoczonych, rozpoczęła się hodowla nowej rasy kotów. Czy do takiej hodowli powinno dojść? Zdania są podzielone. Opiniodawcy posiłkują się twierdzeniem, że świadome przekazywanie wadliwego genu następnym kocim pokoleniom to zamach na przynależną kotom wrodzoną sprawność ruchową. Jednak nie stwierdzono, by koty typu Munchkin odczuwały jakikolwiek dyskomfort wynikający z tego w pełni przez naturę zainicjowanego przeobrażenia.

Z tego artykułu dowiesz się, jak nazwać swojego kota: https://zwierzaki.pl/imiona-dla-kota

Jak wygląda kot Munchkin

Koty tej rasy rzeczywiście wyglądają niezwykle. Mimo swoich zauważalnie krótszych nóżek cechują się dość muskularną i zwartą budową ciała, co, wbrew temu, co mogłoby się wydawać, w żaden sposób nie odejmuje im przynależnego kotom uroku, a wręcz dodatkowo osładza ich wizerunek. Ciężko tu nawet wspomnieć o groteskowym wizerunku stworzenia, ponieważ jest ono na swoich czterech łapkach wyjątkowo rozkoszne. Te niewielkie stworzenia osiągają wagę od 2 do 3 kilogramów w przypadku samic, a w przypadku samców od 3 do 4 kilogramów. Uwagę przykuwa także koci klinowy w kształcie łeb, wyposażony w często nieproporcjonalnie duże w stosunku do całej kociej postaci uszy oraz daleko od siebie osadzone oczy o kształcie migdałów. Specjaliści zajmujący się określaniem standardów odpowiednich dla konkretnych ras nie przypisują konkretnego koloru tęczówki dla tej rasy kotów. Tak samo ich krótkie pluszowe futerko może występować we wszystkich barwach i odcieniach, nie mając wpływu na uznanie kota Munchkin za rasowego.

Jaki jest kot Munchkin

Pozbawione za sprawą kaprysu natury możliwości zgrabnego, przepełnionego kocią godnością sposobu przemieszczania się, koty rasy Munchkin odznaczają się wyjątkową pomysłowością i gibkością.

W wyniku ich powierzchowności uznaje się je za zwierzęta wyjątkowo urokliwe, towarzyskie, spokojne i łakome na pieszczoty, jednak wymuszona przez przyrodę konieczność radzenia sobie ze swoją nietypową sytuacją, zaowocowały postrzeganiem ich także jako istot nad wyraz psotnych i skorych do zabawy. Długość ich nóżek nie miała najmniejszego wpływu na pierwotną potrzebę ruchu i aktywności fizycznej. Ich potrzeba ruchu i zabawy jest tak samo duża, jak u kotów innych ras.

Niewielkich rozmiarów Munchkiny stanowią doskonałe towarzystwo nie tylko dla innych zwierząt domowych, ale także dla dzieci. Jako stworzenia o przyjaznym i radosnym usposobieniu chętnie przyjmują pieszczoty i doceniają poświęcaną im ze strony otoczenia uwagę, dlatego też decydując się na przyjęcie do swego domu kota tej rasy, musimy pamiętać o zapewnieniu mu odpowiedniej opieki. Przyjacielskie koty Munchkin zdecydowanie nie czują się dobrze w samotności.

Krótkie nóżki Munchkina a inne przypadłości

Jak wcześniej wspomnieliśmy, choć zdania są w tej kwestii nadal podzielone, dowiedziono, że charakterystyczne dla kotów Munchkin krótkie nóżki nie stanowią dla niego odczuwalnego ograniczenia ruchowego. Nie da się jednak zaprzeczyć, że u tej rasy kotów często diagnozuje się skrzywienie kręgosłupa, jakim jest lordoza. Osobniki z tym schorzeniem nie dożywają niestety sędziwego wieku. Nie ma jednak dowodów na to, że jest to związane z wystąpieniem choroby, jaką jest chondrodysplazja. W pieskim świecie bowiem znany wszystkim doskonale jamnik, również posiadacz krótkich odnóży, nie jest podatny na schorzenia kręgosłupa.