WYWIAD SŁOWA. Czwartoklasiści ze szkoły w Rossoszu opowiadają o szczęściu i supermocach

Macie po 11 lat, chodzicie do klasy IV. Większość dnia spędzacie w szkole. Gdybyście mogli zmienić jedną rzecz w szkole, to co by to było?

Chcielibyśmy, aby raz w tygodniu nauczyciele wyświetlali nam na tablicy film i dawali nam darmowe szóstki albo żeby w ogóle nie było ocen. Chcielibyśmy, aby każdy uczeń mógł się skupić głównie na tym, czym się interesuje, a nie uczył się wszystkiego po trochę. Chcielibyśmy móc używać telefonu na jednej z przerw, aby można było do kogoś zadzwonić, napisać smsa. A w ogóle to mogłoby nie być lekcji (śmiech).

To w szkole zawiązują się znajomości, pierwsze szkolne przyjaźnie. Co, waszym zdaniem, jest najważniejsze w przyjaźni i jaki powinien być prawdziwy przyjaciel?

Ważne jest zaufanie, tak żeby można było tej osobie zaufać, ale żeby i ta osoba nam zaufała. Prawdziwy przyjaciel musi być tolerancyjny, aby akceptował, że druga osoba jest inna, ma inne zdanie, pasje i charakter. Ważne jest, żeby był uczciwy, nie okłamywał drugiej osoby.

Czy przyjaźń jest ważna w życiu 11-latka?

Przyjaźń jest bardzo ważna.

A jak myślicie, dlaczego szkolne przyjaźnie się rozpadają?

Przez brak szczerości jednej ze stron, obgadywanie przez przyjaciela za twoimi plecami, rozpowiadanie plotek, obrażanie drugiej osoby. Niektóre przyjaźnie się rozpadają, bo ktoś odbiera ci przyjaciółkę lub przyjaciela lub jest fałszywy.

Każdy chce być szczęśliwy. Co sprawia, że czujecie się naprawdę szczęśliwi?

Czujemy się szczęśliwi, kiedy spotykamy się z przyjaciółmi, kolegami i koleżankami. Czujemy się szczęśliwi, kiedy jesteśmy na zakupach i możemy coś sobie fajnego kupić, kiedy jesteśmy z rodziną. Czujemy się wtedy bezpieczni. Niektórzy z nas czują się szczęśliwi, kiedy mają pasję, np. grają w piłkę nożną, jeżdżą z kolegami rowerami, jeżdżą konno. Czujemy się szczęśliwi, jak ktoś powie coś miłego, kiedy uda nam się w końcu coś zrobić, co nam się wcześniej nie udawało, jak możemy się zamknąć w pokoju i  jesteśmy przez jakiś czas sami i nic nie robimy.

Czy pomoc na co dzień dorosłych jest dla was ważna?

Zależy w czym, czasami wolimy być samodzielni. Zdarza się, że dorośli nie proponują nam pomocy, a nawet jeśli proponują, to słabo im to wychodzi. Ale czujemy wsparcie rodziców. 

Jakie marzenia ma 11-latek?

Chcielibyśmy mieć dużo pieniędzy. Moglibyśmy za nie kupić, co chcemy. Chcielibyśmy mieć kochającą rodzinę. Marzeniem niektórych jest podróż do Korei i zostać k-pop idolką, innych znanym piłkarzem.

Co jest dla was najważniejsze w życiu? Rodzina, przyjaciele, zabawki a może coś innego?

Najważniejsi są koledzy, rodzina, czyli rodzice, rodzeństwo, dziadkowie.

 Zmieniamy temat. Jeśli moglibyście jedną ważną rzecz powiedzieć dorosłym, to co by to było?

Chcielibyśmy, aby dorośli zwracali większą uwagę na zachowanie dziecka. Dobrze, gdyby rodzice nas słuchali i usłyszeli. Chcielibyśmy, aby rodzice nas słuchali, jak próbujemy im wytłumaczyć, że chociaż często nam coś nie wychodzi, to jednak bardzo się staramy to osiągnąć. To dla nas ważne.

A co wam się nie podoba w zachowaniu dorosłych?

Ich reakcja na nasze oceny, zwłaszcza te gorsze. Jak dostaniemy np. jedynkę, to w domu robi się niemiło. Rodzice wywierają na nas presję, a przecież jedna zła ocena w dzienniku nie wpłynie na nasze życie. Poza tym, chcielibyśmy, żeby na nas nie krzyczeli, jak coś źle zrobimy, źle się zachowamy. Niech z nami spokojnie porozmawiają, wytłumaczą. Dorośli mogliby spędzać z nami więcej czasu. Za dużo pracują i często nie patrząc, że tęsknimy, wyjeżdżają do pracy za granicę.

Czy jest jakaś rzecz, którą chcielibyśmy zrobić razem z rodzicami albo dziadkami?

Chcielibyśmy z nimi pojechać na wspólne wakacje. A na co dzień, żeby spędzali z nami więcej czasu.

Czy macie poczucie, że dorośli was rozumieją, czy wręcz przeciwnie?

Różnie z tym bywa. Czasem nawet nie wiemy, kiedy nas rozumieją, a kiedy nie.

Co waszym zdaniem jest najpiękniejsze w świecie?

Natura. Zaskakują i zachwycają nas różne zjawiska, np. jak to możliwe, że możemy się obejrzeć w lustrze?

A gdybyście mieli jedną supermoc, to jaka by to była i do czego byście ją użyli?

Chcielibyśmy mieć supersiłę. Moglibyśmy pomagać, np. przy przenoszeniu ciężarów. Gdybyśmy mieli moc pisania, wypełnilibyśmy dziennik szkolny samymi szóstkami. Chcielibyśmy latać, aby czuć się wolnymi i oglądać świat. Chcielibyśmy mieć moc godzenia ludzi. Moglibyśmy sprawiać, że dwoje ludzi, którzy się pokłócili, pogodzą się. Chcielibyśmy mieć moc teleportacji, dzięki której moglibyśmy się teleportować w każde miejsce na Ziemi. Czasem przydałaby nam się moc niewidzialności, żeby uciec od ludzi i pobyć chwilę w samotności. Chcielibyśmy mieć też moc widzenia wszystkiego.

Gdybyście mogli stworzyć nową, idealną aplikację na telefon lub grę komputerową, która pomogłaby dzieciom w waszym wieku, to co by to było?

To byłaby aplikacja „Wykrywacz kłamstw” i aplikacja „Czytanie w myślach”. Robisz zdjęcie osoby i już wiesz, o czym myśli, co wie, a o czym nie wie. Można by je wykorzystać w szkole, np. wiedzielibyśmy, jakie zadania będą na sprawdzianie lub z czego nauczyciel będzie pytać danego dnia. Stworzylibyśmy też aplikację, która polegałaby na tym, że każdego dnia na ekranie telefonu wyskakuje komplement. Niektórzy mają kompleksy i taka aplikacja pomogłaby im podnieść samoocenę.

A czy macie jakichś idoli i co was w nich imponuje?

Naszymi idolami są: Ronaldo, Messi, Julia Żugaj i Jsoo Kim. Niektórzy nasi idole nie przejmują się hejtem, kiedyś sami to przechodzili i o tym opowiadają. Są pozytywni, uśmiechają się, osiągają sukcesy. Ale nie naśladujemy ich ubioru lub gadżetów, które noszą. Mamy własny styl.

A kto jest dla was autorytetem?

Mamy różne autorytety, najczęściej wśród bliskich, np. babcię, mamę.

A gdybyście mogli zdobyć jedną rzecz i podarować ją dzieciom na całym świecie, to co by to było?

Na pewno pieniądze, za które można by było kupić nieskończoną liczbę rzeczy. Podarowaliśmy też dzieciom władzę, zastąpilibyśmy polityków dziećmi. Dorośli musieliby nas słuchać. Dalibyśmy też dzieciom poczucie bezpieczeństwa, zakaz hejtu, jedzenie i picie, bezpieczny dom oraz każdemu dziecku zaufaną osobę, która by je rozumiała.

 Na koniec chcę was zapytać o to, jak spędzacie wolny czas?

Niektórzy z nas lubią zamknąć się w pokoju i posłuchać muzyki, porysować, popisać. Lubimy też wyjść z rodziną na spacer, porozmawiać z przyjacielem, pograć w piłkę nożną.

• Kosmiczne ślady w Drelowie. Zobacz zdjęcia, poznaj historie i relacje świadków
• Kilkaset osób na Dniu Dobra w Milanowie [GALERIA ZDJĘĆ, FILM]
• Dzień Dziecka w Janowie Podlaskim