Biała Podlaska pamięta o powstańcach warszawskich [GALERIA ZDJĘĆ, WIDEO]

Uroczystości rozpoczęły się punktualnie o godzinie 17.00 – symbolicznej godzinie „W”, upamiętniającej moment wybuchu powstania warszawskiego 1 sierpnia 1944 roku. W ciszy, którą przerwał dźwięk syreny alarmowej, zebrani oddali hołd poległym. Następnie na maszt wciągnięto flagę państwową, a zgromadzeni odśpiewali hymn narodowy.

W wydarzeniu wzięli udział m.in. przedstawiciele władz rządowych i samorządowych, zaprzyjaźnionych gmin, reprezentanci służb mundurowych – komendanci oraz przedstawicieli policji, straży pożarnej, Straży Granicznej, Straży Miejskiej Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego Służby Ochrony Kolei – duchowni, harcerze, organizacje pozarządowe, kombatantów, seniorów żołnierzy i partyzantów, Kurkowe Bractwo Strzeleckie z Białej Podlaskiej, Podlasko-Kozieradzkie Bractwo Kurkowe z Konstantynowa, przedstawiciele uczelni wyższych, jednostek oświaty, spółek miejskich, instytucji kultury, zakładów pracy, Bialskiej Rady Seniora, a także orkiestra z IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Białej Podlaskiej, uczniowie oraz mieszkańcy Białej Podlaskiej i okolic.

Galeria zdjęć z wydarzenia:

Wolności nie zdobywa się na kolanach

W imieniu prezydenta miasta Michała Litwiniuka, który nie był obecny, głos zabrał doktor Stanisław Romanowski, naczelnik Wydziału Edukacji i Spraw Społecznych Urzędu Miasta Biała Podlaska. W swoim przemówieniu nawiązał do tragicznej historii miejsca wokół którego tego dnia zebrał się tłum. To tu Niemcy zamordowali 26. mieszkańców miasta i okolic. Naukowiec przypomniał też genezę i cele powstania warszawskiego – zarówno wojskowe, jak i polityczne – a także jego miejsce w narodowej tożsamości. Wspomniał też o wypowiedzi, którą tego samego dnia usłyszał z ust byłego powstańca, pułkownika Jerzego Filipowicza. – Powiedział piękne i proste, oczywiste wręcz zdanie, że wolności nie zdobywa się na kolanach – zacytował.

– 1 sierpnia 1944 roku kilkanaście tysięcy słabo uzbrojonych żołnierzy polskiego państwa podziemnego stanęło do walki o wolność i godność. Cel wojskowy powstania był jasny: wyzwolenie stolicy, wyzwolenie Warszawy, wygnanie okupanta niemieckiego. Ale równie ważny był cel polityczny: pokazanie, że Polska i Polacy walczą, wbrew temu, co mówiła na przykład propaganda sowiecka – mówił dr Stanisław Romanowski.

Romanowski podkreślił również, że mimo klęski militarnej, cele polityczne powstania – ukazanie dążeń narodu polskiego do wolności – zostały zrealizowane, choćby częściowo. – W godzinie »W« do walki stanęło pokolenie Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Pokolenie, które urodziło się już w wolnej, niepodległej Polsce w 1918 roku. Wychowani w duchu niepodległości, nigdy nie pogodzili się z klęską wrześniową. Stanęli żołnierze Szarych Szeregów – czasami jeszcze niepełnoletni – żołnierze batalionu »Zośka« i batalionu »Parasol«. Ci młodzi ludzie nie kalkulowali, nie analizowali powstania pod względem wojskowym, politycznym... Chcieli walczyć ze znienawidzonym okupantem, chcieli zemsty za kilka lat krwawej okupacji niemieckiej – przemawiał historyk, a zarazem były dyrektor bialskiego „Staszica”. 

Doktor podkreślił też, że we wszystkich wspomnieniach z tamtych lat jawi się obraz, że pierwszy sierpnia i pierwsze dni powstania były radosne i pełne euforii. – Warszawiacy po raz pierwszy mogli strzelać do okupanta, wywiesić polskie flagi, nałożyć biało-czerwone opaski, śpiewać pieśni patriotyczne na ulicach – wymieniał. Radość wynikała także z tego, że byli pewni, że za kilka, kilkanaście dni, może tydzień czy dwa, nastąpi upragniona wolność. – Dzisiaj, gdy świętujemy ten dzień, on nie jest radosny – kontynuował mówca. – Ten dzień jest dniem zadumy, refleksji nad powstaniem warszawskim i jego żołnierzami, którym należy się wieczna pamięć. I nam, współczesnym pokoleniom, przynależy ten obowiązek, żeby tę pamięć kultywować, nieść i zaszczepiać młodym pokoleniom – dodał.

„Wieczny odpoczynek” za powstańców

Po przemówieniu nadszedł czas na modlitwę w intencji poległych. Poprowadził ją ksiądz prałat Mieczysław Lipniacki, pułkownik Międzynarodowego Korpusu Oficerskiego, który w młodości poznał uczestników powstania warszawskiego i na własne uszy mógł usłyszeć historie z czasów niemieckiej okupacji. Jako 9-latek był świadkiem walk o stolicę.

– W 1950 roku, jako licealista w Warszawie, spotykałem się z powstańcami, którzy otoczyli mnie serdeczną miłością – wspominał duchowny.

– Spotykaliśmy się po kryjomu, bo bali się wywózek na Syberię. Mnie samego usunięto ze szkoły za te kontakty. Przykro mi było, ale tak się stało. To była i wobec mnie pewna represja władz komunistycznych tamtego czasu, ale to już minęło – relacjonował, dodając, że pomimo represji, pozostał wierny wartościom, którym hołdowali w powstaniu.

Modlitwa, odwołująca się zarówno do tradycji katolickiej, jak i uniwersalnych wartości pamięci i przebaczenia, zakończyła się symbolicznym „Wiecznym odpoczynkiem” i wezwaniem do pokoju dla wszystkich poległych.

Kwiaty, znicze i śpiew

W kolejnej części uroczystości przedstawiciele władz oraz delegacje lokalnych instytucji złożyli kwiaty i zapalili znicze u stóp tablicy pamięci. Na uroczystości pojawili się m.in. Dariusz Stefaniuk – poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, który reprezentował również senatora Grzegorza Biereckiego, Maciej Buczyński – dyrektor Delegatury w Białej Podlaskiej Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, który reprezentował wojewodę lubelskiego, Barbara Barszczewska – radna Sejmiku Województwa Lubelskiego, która reprezentowała Jaroslawa Stawiarskiego – marszałka województwa lubelskiego, przewodniczący rady gminy Biała Podlaska Maciej Hawryluk, Robert Woźniak – przewodniczącego rady miasta Biała Podlaska, Artur Żukowski – sekretarz miasta Biała Podlaska, ppłk Paweł Szymański – dowódcą garnizonu Biała Podlaska oraz Joanna Chulińska z Bialskiej Rady Kobiet.

W imieniu mieszkańców oraz sluzb mundurowych kwiaty złożyli: w imieniu prezydenta miasta Biała Podlaska Artur Żukowski, Robert Woźniak – przewodniczący rady miasta Biała Podlaska, ppłk Pawłem Szymański, dr Stanisław Romanowski, ks. prał. płk Mieczysław Lipniacki oraz Andrzej Coupski przy asyście komendanta Straży Miejskiej Henryka Nędziaka.

Następnie z trąbki rozległ się dźwięk „Ciszy”, a członkowie Kurkowego Bractwa Strzeleckiego oddali honorowy wystrzał z broni czarnoprochowej.

Na zakończenie wystąpiły solistki Studia Wokalnego Brevis – Olga Szczuchniak i Laura Reluga – które zaprezentowały wzruszający montaż słowno-muzyczny złożony z pieśni powstańczych. Ich wykonania utworów „Orzeł Biały”, „Marsz Żoliborza” i „Chłopcy silni jak stal” spotkały się z ciepłym przyjęciem publiczności.

Po zakończeniu obchodów do wspólnego śpiewania na placu Wolności zaprosili harcerze i harcerki ze Związku Harcerstwa Polskiego w Białej Podlaskiej.

CZYTAJ TEŻ:

• Biała Podlaska. Wyruszyli na pątniczy szlak [GALERIA ZDJĘĆ, FILM]

• Flaga Ukrainy nie wróci na fronton ratusza

• Protest w Styrzyńcu. Kolejarze mówią „nie” uprzywilejowaniu ciężarówek [WIDEO, ZDJĘCIA]

• Radzyń Podlaski. Rusza inwestycja planowana od ćwierćwiecza