Ignacy Potocki przyszedł na świat 28 lutego 1750 r. w rodowej siedzibie Eustachego i Marii Potockich w Radzyniu Podlaskim. Miał siedmioro rodzeństwa, sześciu braci i siostrę. Kiedy miał osiemnaście lat zmarli jego rodzice. Najpierw matka, a później zrozpaczony śmiercią ukochanej małżonki ojciec. Potoccy dbali o staranne wykształcenie swoich dzieci i wszystkich synów posłali do Collegium Nobilium w Warszawie. Była to szkoła prowadzona przez zakon pijarów. Obydwoje uważali, iż Ignacy zostanie księdzem i zabiegali by tak się stało. Z tego powodu, jeszcze za życia Eustachego i Marii, Ignacy wyjechał do Rzymu by tam studiować w Kolegium Nazaretańskim m.in. filozofię, prawo i teologię.
W tragicznym dla Ignacego i jego rodzeństwa roku - 1768 r. opiekę nad nimi przejęła Katarzyna z Potockich Kossakowska. W przeciwieństwie do rodziców młodych Potockich, ciotka uznała, iż Ignacy powinien się ożenić, więc nakazała mu zakończenie nauki. By mógł ukoić żal po stracie bliskich pozwoliła by przez następne lata zwiedzał Włochy, Francję i Niemcy. Nie był osamotniony w podróży, czuwał nad nim nauczyciel Grzegorz Piramowicz, który miał pozostać jego doradcą przez większość życia. Kiedy Ignacy wrócił do Polski ciotka zaaranżowała jego małżeństwo z Elżbietą z Lubomirskich, w porozumieniu z pozostałą częścią rodziny Potockich. W ten sposób wprowadziła go do obozu Czartoryskich i Poniatowskich. Elżbieta była wnuczką Michała Czartoryskiego, wielkiego kanclerza litewskiego, którego uznawano za głowę rodu i osobę podejmującą najważniejsze decyzje. Uroczystość zaślubin była pełna przepychu i zgromadziła licznie magnatów i szlachtę. Miała miejsce 27 grudnia w Warszawie.
Śmierć Gertrudy
W rodzinie Potockich 13 grudnia 1771 r. doszło do tragedii. Gertruda z Komorowskich żona Szczęsnego Potockiego, kuzyna Ignacego została zamordowana. Gertrudę i Szczęsnego połączył płomienny romans, czego owocem była ciąża Gertrudy. Z tego powodu Szczęsny postanowił pojąć ją za żonę. Ze względu na sprzeciw rodziców Franciszka i Anny Potockich doszło do potajemnej ceremonii ślubnej, którą zaaranżowali Komorowscy chcąc aby ich córka uniknęła hańby. Franciszek Salezy jako jeden z najzamożniejszych arystokratów planował dla swego potomka małżeństwo z równie bogatą i pochodzącą z wpływowej rodziny panną. Pogrzebanie jego planów przez syna rozwścieczyło go do tego stopnia, iż nie zawahał się zamordować młodej dziewczyny w ciąży. (...)
Cały artykuł przeczytacie w papierowym i elektronicznym wydaniu Słowa Podlasia, z 11 sierpnia
Napisz komentarz
Komentarze